சீலியாக் நோய்: நான்கு பொதுவான தவறான எண்ணங்கள்

சீலியாக் நோய் என்பது தன்னுடல் எதிர்ப்புப் பாதிப்பாகும். இதில் குளூட்டன் எனும் புரதம் சிறுகுடலைத் தாக்கும் எதிர்ப்பு வினையைத் தூண்டுகிறது. குடல் உள்புறம் சேதமடைவதால் ஊட்டச்சத்துகளை உறிஞ்சுவது குறையலாம். கோதுமை, பார்லி, ரை ஆகியவற்றில் குளூட்டன் உள்ளது. அவற்றைச் சாப்பிட்டபின் அறிகுறிகள் ஏற்படுவது மட்டும் இந்த நோயை உறுதிப்படுத்தாது.

நோய் கண்டறியப்படும் வயது, குடலுக்கு வெளியே ஏற்படும் அறிகுறிகள், குளூட்டன் உணர்திறனிலிருந்து இதன் வேறுபாடு, குளூட்டன் இல்லாத உணவுக்குப் பின்னும் நீடிக்கும் அறிகுறிகள் ஆகியவை தொடர்பாக நான்கு பொதுவான தவறான எண்ணங்கள் உள்ளன. இவற்றைப் புரிந்துகொள்வது சுயமாக நோயை முடிவு செய்யாமல் பொருத்தமான பரிசோதனைகளையும் தொடர் கவனிப்பையும் பெற உதவும்.

தவறான எண்ணம் 1: குழந்தைப் பருவத்தில்தான் பொதுவாகக் கண்டறியப்படும்

உணவில் முதன்முதலில் குளூட்டன் சேர்ந்த பின்னர் எந்த வயதிலும் இந்நோய் உருவாகலாம். பலருக்கு மிகவும் பிற்காலத்தில்தான் கண்டறியப்படுகிறது. மூலக் கட்டுரையில் குறிப்பிடப்படும் அமெரிக்கத் தரவுகளில் நோய் கண்டறியும் சராசரி வயது 46 முதல் 56 வரை என்றும், சுமார் நான்கில் ஒருவருக்கு 60 வயதுக்குப் பிறகு கண்டறியப்படுவதாகவும் உள்ளது. இவை ஆஸ்திரேலிய மக்கள்தொகைக் கணிப்புகள் அல்ல; வேறு வயதில் இந்நோய் இருக்குமா என்பதை இவ்வெண்கள் தீர்மானிக்காது.

பெண்களிடமும், வகை 1 நீரிழிவு மற்றும் தைராய்டு செயல்பாட்டைக் குறைக்கக்கூடிய ஹாஷிமோட்டோ தைராய்டு அழற்சி போன்ற பிற தன்னுடல் எதிர்ப்பு நோய்கள் உள்ளவர்களிடமும் இது சற்றுக் கூடுதலாகக் காணப்படுகிறது. கடுமையான அரிப்பும் நீர்க்கொப்புளங்களும் ஏற்படும் டெர்மடைட்டிஸ் ஹெர்பெட்டிஃபார்மிஸ் எனும் தோல் பாதிப்பும் சீலியாக் நோயுடன் தொடர்புடையது.

பாதிப்பு ஏற்படும் வாய்ப்புள்ள ஒருவருக்கு ஏன் செயலில் உள்ள நோய் உருவாகிறது என்பது முழுமையாகத் தெரியவில்லை. தொற்று, அறுவைச் சிகிச்சை அல்லது பெரும் மனஅழுத்தம் போன்றவை சாத்தியமான தூண்டுதல்களாகக் கருதப்படுகின்றன; ஒவ்வொருவரின் நோய்க்கும் இவையே உறுதியான விளக்கம் அல்ல. ஊட்டச்சத்து உறிஞ்சுதல் குறைந்ததால் ஏற்படும் இரத்தச்சோகை அல்லது எலும்புப்புரை கண்டறியப்பட்ட பின்னரே சில பெரியவர்களுக்கு இதற்கான பரிசோதனை செய்யப்படுகிறது.

தவறான எண்ணம் 2: செரிமானத்தை மட்டுமே பாதிக்கும்

சிறுகுடலில் வில்லி எனப்படும் சிறிய விரல் போன்ற நீட்சிகள் ஊட்டச்சத்துகளை உறிஞ்சுகின்றன. சீலியாக் நோயில் எதிர்ப்பு வினையால் அவற்றில் அழற்சி ஏற்பட்டு தட்டையாகின்றன. வயிற்றுவலி, உப்புசம், வயிற்றுப்போக்கு ஏற்படலாம்; ஆனால் இவை இல்லாததால் குடல் சேதமடையவில்லை என்று கருத முடியாது.

நரம்பு மண்டலம், ஹார்மோன்கள், தசைகள் அல்லது எலும்புகள் தொடர்பான அறிகுறிகளும் இருக்கலாம். தெளிவாகச் சிந்திப்பதில் சிரமம், மாதவிடாய் மாற்றங்கள், தசை அல்லது மூட்டு வலி ஆகியவை உதாரணங்கள். ஒவ்வொருவருக்கும் அறிகுறிகள் மாறுவதால், தெளிவான குடல் தொந்தரவு எல்லோருக்கும் இருக்கும் என்று கருதாமல் நீடிக்கும் காரணமற்ற அறிகுறிகளுக்கும் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடுகளுக்கும் மருத்துவ மதிப்பீடு பெற வேண்டும்.

தவறான எண்ணம் 3: குளூட்டனுக்குப் பின் உடல்நலம் பாதித்தால் அது சீலியாக் நோய்தான்

சீலியாக் நோயும், சீலியாக் அல்லாத குளூட்டன் உணர்திறனும் வெவ்வேறானவை. சீலியாக் எதிர்ப்புரதங்களுக்கான இரத்தப் பரிசோதனைகள் ஆரம்பத் திரையிடல் மட்டுமே. குடல் நிபுணர் பொதுவாக கேஸ்ட்ரோஸ்கோபி வழியாக எடுக்கப்படும் சிறுகுடல் திசு மாதிரிகளைப் பரிசோதித்து நோயை உறுதிப்படுத்துவார். குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் சில குழந்தைகளுக்கு நிபுணர் திசுப் பரிசோதனை இல்லாமலும் நோயை உறுதிப்படுத்தலாம்.

சீலியாக் அல்லாத குளூட்டன் உணர்திறனில் அதே வகையான குறிப்பிட்ட எதிர்ப்புரதங்களும் குடல் சேதமும் இருப்பதில்லை. இருந்தாலும் குளூட்டன் உள்ள உணவுகளுக்குப் பின் செரிமான அசௌகரியம், சிந்தனை மந்தம், கவனக்குறைவு, உடல்வலி அல்லது சோர்வு ஏற்படுவதாகச் சிலர் தெரிவிக்கலாம். இந்த நிலை முழுமையாக வரையறுக்கப்படவில்லை; எல்லோருக்கும் குளூட்டனே காரணமான உட்பொருளாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

மாற்றுக் காரணங்களில் ஒன்று FODMAPs எனப்படும் புளிக்கக்கூடிய மாவுச்சத்து வகைகள். கோதுமையிலும் பல உணவுகளிலும் இவை உள்ளன. ஒலிகோசாக்கரைடுகள், டைசாக்கரைடுகள், மோனோசாக்கரைடுகள், பாலியால்கள் ஆகியவை இப்பெயரில் அடங்கும். குடல் பாக்டீரியாக்கள் இவற்றைப் புளிக்கச் செய்வதால் வாயுவும் உப்புசமும் ஏற்படலாம். உணவுக் கட்டுப்பாடுகளைத் தகுதியான உணவியல் நிபுணருடன் ஆலோசிப்பது நல்லது.

கோதுமை ஒவ்வாமை மற்றொரு தனித்த நிலையாகும். வாய், தொண்டையில் அரிப்பு, வீக்கம் அல்லது எரிச்சல், தோல் தடிப்பு, மூக்கடைப்பு, தலைவலி, வயிற்றுப்பிடிப்பு, குமட்டல் அல்லது வாந்தி ஏற்படலாம். கடுமையான வினை அனஃபிலாக்சிஸ் எனப்படும் உயிருக்கு ஆபத்தான ஒவ்வாமையாக இருக்கலாம். ஆஸ்திரேலியாவில் அனஃபிலாக்சிஸ் எனச் சந்தேகித்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட அட்ரினலின் ஊசி சாதனம் இருந்தால் உடனே பயன்படுத்தவும். பின்னர் ஆம்புலன்ஸுக்கு 000 அழைத்து, ஒவ்வாமைச் செயல்திட்டத்தைப் பின்பற்றவும்.

தவறான எண்ணம் 4: குளூட்டன் இல்லாத உணவு எல்லா அறிகுறிகளையும் எப்போதும் நீக்கும்

உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சீலியாக் நோய்க்கு வாழ்நாள் முழுவதும் கடுமையாகக் குளூட்டன் இல்லாத உணவைப் பின்பற்றுவதே சிகிச்சையாக உள்ளது. ஆனாலும் சிலருக்கு அறிகுறிகள் நீடிக்கின்றன. உணவுக் கட்டுப்பாட்டைப் பின்பற்ற முயன்றும் சுமார் 20% பேருக்கு இந்நிலை இருப்பதாக மூலக் கட்டுரை மதிப்பிடுகிறது. இது சில நேரங்களில் சிகிச்சைக்குப் பதிலளிக்காத சீலியாக் நோய் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இதற்கு மீளாய்வு தேவை; மீண்டும் குளூட்டன் சாப்பிடுவதற்கான அனுமதியாகக் கருத வேண்டாம்.

தவறுதலாகக் குளூட்டன் உட்கொள்வதால் இடையிடையே அறிகுறிகள் வரலாம். குளூட்டன் இல்லை என்று கூறப்பட்டாலும் தயாரிக்கப்பட்ட உணவுகள் அல்லது உணவக உணவுகளில் அது இருக்கக்கூடும். குளூட்டன் உள்ள உணவு அல்லது உபகரணங்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுவதாலும் கலப்பு நிகழலாம். மருத்துவரும் உணவியல் நிபுணரும் நோயறிதல், உணவு, கலப்பு அபாயங்கள் மற்றும் அறிகுறிகள் நீடிப்பதற்கான பிற காரணங்களை மீளாய்வு செய்யலாம்.

குளூட்டனைச் செரிக்க உதவும் நொதிகள், எதிர்ப்பு வினையைத் தூண்டும் குளூட்டனின் ஆற்றலைக் குறைக்க திசு டிரான்ஸ்குளூட்டமினேஸ் நொதியைத் தடுத்தல், குளூட்டனுக்கு வினையாற்றாதபடி எதிர்ப்பு மண்டலத்தை மாற்றிப் பயிற்றுவித்தல் ஆகிய மூன்று வழிகள் ஆய்வில் உள்ளன. மூலக் கட்டுரையில் இவை ஆராய்ச்சி திசைகளாகவே குறிப்பிடப்பட்டன. குளூட்டன் இல்லாத உணவுக்கு நிரூபிக்கப்பட்ட மாற்றுகளோ, கடைகளில் கிடைக்கும் செரிமான நொதிகளைப் பாதுகாப்பாக நம்புவதற்கான காரணமோ அல்ல.

உணவை மாற்றும் முன் பரிசோதனை பெறுங்கள்

சீலியாக் நோய் இருக்கலாம் என்று சந்தேகித்தால் குளூட்டனை நீக்கும் முன் குடும்ப மருத்துவரை அணுகவும். அதைத் தவிர்ப்பது பரிசோதனை முடிவுகளின் நம்பகத்தன்மையைக் குறைக்கலாம். ஏற்கெனவே தவிர்த்தால், குறிப்பாக ஒவ்வாமை இருக்கக்கூடும் நிலையில், தானாக மீண்டும் குளூட்டன் சாப்பிட்டுப் பரிசோதிக்காமல் பாதுகாப்பான ஆய்வு முறையை மருத்துவரிடம் கேளுங்கள். மரபணுப் பரிசோதனையில் நேர்மறை முடிவு வந்தால் பாதிப்பு வாய்ப்பு இருப்பதை மட்டுமே காட்டும்; நோயறிதல் அல்ல. நோய் உறுதியான பின் சமச்சீரான குளூட்டன் இல்லாத உணவையும் தொடர் கவனிப்பையும் திட்டமிட உணவியல் நிபுணர் உதவலாம்.