ஃபிளிண்டர்ஸ் புதைபடிவங்களை விளக்கும் பழங்காலக் கடலடிப் பள்ளத்தாக்குகள்

தெற்கு ஆஸ்திரேலியாவின் வறண்ட ஃபிளிண்டர்ஸ் மலைத்தொடர்கள் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு பழைய நிலப்பரப்பின் தடயங்களைப் பாதுகாத்துள்ளன. பழங்காலக் கடல், அகன்ற கடலடிப் பள்ளத்தாக்குகள், பூமியின் தொடக்ககாலச் சிக்கலான உயிரினங்களின் பதிவைப் பாதுகாக்க உதவிய படிவுகள் ஆகியவை அங்கு உள்ளன. புதிய புவியியல் வரைபட ஆய்வு இவற்றைச் சுமார் 550 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய கடல்மட்ட மாற்றங்களுடன் இணைத்துள்ளது.

அடிலெய்டு பல்கலைக்கழகம் தலைமையிலான குழு, தொடக்ககாலச் சிக்கலான உயிரினங்கள் தோன்றிய காலத்தை அண்மித்த எடியகாரன் காலப்பகுதியில் இந்தப் பகுதி எவ்வாறு மாறியது என்பதை மீளுருவாக்கியுள்ளது. இன்றைய திறந்த பாறை நிலமாகவே மலைத்தொடர்கள் எப்போதும் இருந்தன என்று கருதாமல், படிவுகள் சேர்ந்ததும் புதைபடிவங்கள் பாதுகாக்கப்பட்டதுமான சூழலை ஆய்வு விளக்குகிறது.

இன்றைய மலைத்தொடர்களுக்கு அடியில் இருந்த கடலடிப் பள்ளத்தாக்குகள்

இன்றைய நிலப்பரப்பை அக்காலத்தில் கடல்நீருக்குள் இருந்ததாகக் கற்பனை செய்ய வேண்டும் என இணைப் பேராசிரியர் டியாகோ கார்சியா-பெல்லிடோ கூறுகிறார். நீரில் மூழ்கிய நிலத்தில் உருவான பள்ளத்தாக்குகள் பெருமளவு படிவுகள் சேர இடமளித்தன. அவற்றின் இருப்பிடத்தை ஆராய்வது இப்போது பாறைகளில் காணப்படும் புவியியல் பதிவை விளக்க உதவுகிறது.

நில்பெனா எடியகாரா தேசியப் பூங்காவைச் சுற்றியுள்ள வழக்கத்திற்கு மாறான பாறை அமைப்புகள், கடலடிப் பள்ளத்தாக்குகள் இருந்திருக்கலாம் என்ற விளக்கத்தை முதலில் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்குத் தந்தன. அதன் பின்னர் கார்சியா-பெல்லிடோவும் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் தெற்கு ஆஸ்திரேலிய அருங்காட்சியகத்தைச் சேர்ந்த குழுவினரும் மலைத்தொடர் முழுவதும் ஒத்த அமைப்புகளை அடையாளம் கண்டனர்.

வரைபடத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட சில பள்ளத்தாக்குகள் சுமார் 280 மீட்டர் ஆழமும் ஆறு கிலோமீட்டர் அகலமும் கொண்டிருந்தன. அவற்றின் வளர்ச்சியிலும் பிற்காலத்தில் தொடக்கச் சிக்கலான உயிரினங்களின் தடயங்கள் பாறை அடுக்குகளில் பதிய உதவிய சூழலிலும் கடல்நீர் வெள்ளப்பெருக்கு முக்கியப் பங்கு வகித்ததாக முடிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

தொடக்ககால பரிணாம வளர்ச்சிக்கு சூழல் ஏன் முக்கியம்

உயிரினத்தின் வடிவத்தை அறிவது மட்டுமே அதைப் புரிந்துகொள்ளப் போதாது. அது எங்கு வாழ்ந்தது, ஏன் அந்த இடத்தில் குடியேறியது, அங்குள்ள வாழிடம் எவ்வாறு பொருத்தமாக இருந்தது என்பதைச் சூழலை மீளுருவாக்குவதன் மூலம் அறியலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். இப்பகுதியின் பழங்காலப் புதைபடிவ உயிரினக் கூட்டங்களுக்கு இந்தப் புதிய வரைபடம் சுற்றுச்சூழல் விளக்கத்தை வழங்குகிறது.

பள்ளத்தாக்குகள் நிரம்பிக் கடல்மட்டம் உயர்ந்தபோது ஆழமற்ற கண்டத்தட்டில் நுண்ணுயிர்ப் படலங்கள் வளர ஏற்ற சூழல் உருவானது. இன்றைய பழக்கமான விலங்கு சமூகங்களிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்ட உலகில் வாழ்ந்த மென்மையான உடலுடைய எடியகாரன் உயிரினங்களின் வளர்ச்சியையும் பல்வகைமையையும் அந்த ஆழமற்ற நீர்ச்சூழலுடன் கார்சியா-பெல்லிடோ இணைக்கிறார்.

இப்புதைபடிவங்கள் எந்த வகையிலும் உயிர் முதன்முதலாகத் தோன்றியதைக் கண்டறிந்துவிட்டோம் என்ற கூற்று அல்ல. மிகவும் ஆரம்பகாலச் சிக்கலான உயிர் வடிவங்களையும் விலங்குகள் உருவான காலத்தைச் சுற்றிய சூழலையும் பதிவு செய்வதில்தான் அவற்றின் முக்கியத்துவம் உள்ளது. இன்றைய விலங்குகள் தோன்றுவதற்கு மிகவும் முந்தைய பூமியின் வரலாற்றுக் கட்டத்தை அவை பார்க்க உதவுகின்றன.

பாரம்பரிய அங்கீகார முயற்சி தொடரும் நிலப்பரப்பு

ஃபிளிண்டர்ஸ் மலைத்தொடரில் எடியகாரன் புதைபடிவங்கள் முதன்முதலாக 1946இல் கண்டறியப்பட்டன. இப்பகுதியின் அறிவியல் மதிப்பிற்கும் யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரிய அங்கீகாரத்திற்கான தொடர் முயற்சிக்கும் அவை மையமாக உள்ளன. அந்த முயற்சி இன்னும் நடைபெறுகிறது; உலகப் பாரம்பரிய அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டுவிட்டது என்ற அறிவிப்பு இந்த ஆய்வு அல்ல.

சேஸ் மலைத்தொடர் போன்ற இடங்களில் பல ஆண்டுகளாக மேற்கொள்ளப்பட்ட கள வரைபடப் பணிகள், தனித்தனி பாறை வெளிப்பாடுகளைப் பரந்த பழங்காலக் கரையோர மற்றும் கடலடி அமைப்புடன் இணைக்க உதவுகின்றன. எந்தத் தொடக்ககால உயிரினங்கள் பாதுகாக்கப்பட்டன என்பதுடன், அவற்றின் சிறப்பான பதிவைச் சாத்தியமாக்கிய செயல்முறைகளையும் புரிந்துகொள்வதே நோக்கமாகும்.