ரோலர் கோஸ்டரில் (roller coaster) சவாரி செய்யும்போது நம் மூளையில் என்ன நடக்கிறது?

காற்றில் தூக்கி வீசப்பட்டு, தலைகீழாகச் சுழன்று, மிக உயரத்திலிருந்து கீழே விழுவது அவ்வளவு இனிமையான அனுபவமாக இருக்காது. இருப்பினும், சர்வதேச கேளிக்கைப் பூங்காக்கள் மற்றும் பொழுதுபோக்கு மையங்கள் சங்கத்தின் (International Association of Amusement Parks and Attractions) தகவலின்படி, உலகம் முழுவதும் ஒவ்வோர் ஆண்டும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் இந்த அனுபவத்தைப் பெறுவதற்காக மணிக்கணக்கில் வரிசையில் காத்திருக்கின்றனர். வயிறு கலங்கச் செய்யும் இந்தச் சாகசத்தைப் பணம் கொடுத்து விரும்பி அனுபவிக்க வைக்கும் வகையில் நம் மூளையில் என்ன நடக்கிறது?

ரோலர் கோஸ்டர்களின் தொடக்க கால வடிவங்களை 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ரஷ்யாவில் (Russia) காண முடியும் என்று கிரேட் பிரிட்டன் ரோலர் கோஸ்டர் கிளப்பின் (Roller Coaster Club of Great Britain) நிறுவனரும் வரலாற்றாசிரியருமான ஆண்டி ஹைன் (Andy Hine) கூறுகிறார். அங்கு பனியால் மூடப்பட்ட செயற்கை மலைப்பாதைகளில் மரச் சறுக்கு வண்டிகளில் மக்கள் வேகமாகச் சென்றனர்; இவை "பறக்கும் மலைகள்" என்று அழைக்கப்பட்டன. 19-ஆம் நூற்றாண்டில் இந்த யோசனை பாரிஸ் (Paris) உட்பட மற்ற நாடுகளுக்குப் பரவியது. போதிய பனி இல்லாததால், தண்டவாளத்தில் உருளைகள் பொருத்தப்பட்ட மரப் பாதையைப் பாரிஸ் மக்கள் உருவாக்கினர்; அதில்தான் "ரோலிங்" மற்றும் "கோஸ்டிங்" என்ற சொற்கள் இணைந்து ரோலர் கோஸ்டர் என்ற பெயர் உருவானது. அந்த எளிய சவாரியில் மணிக்கு 65 கிலோமீட்டர் வேகம் வரை செல்ல முடிந்ததாக ஹைன் குறிப்பிடுகிறார்.

1884-ஆம் ஆண்டு நியூயார்க்கின் (New York) கோனி தீவில் (Coney Island), 'ஈர்ப்பு விசை சவாரியின் தந்தை' என்று அழைக்கப்படும் கண்டுபிடிப்பாளர் லாமார்கஸ் தாம்சன் (LaMarcus Thompson) இன்றைய ரோலர் கோஸ்டரின் முன்னோடியை உருவாக்கினார். 1950-களின் இறுதியில் இரும்புக் கட்டமைப்பு அறிமுகமானதும் வேகமும் உயர்ந்தது; தண்டவாளத்தின் மேலும் கீழும் பொருத்தப்பட்ட சக்கரங்கள் சவாரியை உறுதியாகப் பிடித்ததால் தலைகீழாகச் சுழலும் சாகசங்கள் சாத்தியமாயின. இப்போது ஒரே சவாரியில் 14 முறை வரை தலைகீழாகச் செல்ல முடியும் என்று ஹைன் கூறுகிறார்.

சவாரியின்போது உடலில் சுரக்கும் எண்டோர்பின்கள் (endorphins) எனப்படும் 'மகிழ்ச்சி ஹார்மோன்களின்' (hormones) அளவு அதிகரிப்பதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. மன அழுத்த ஹார்மோனான கார்டிசோலின் (cortisol) அளவும் அதிகரிக்கிறது; ஆனால் எல்லா மன அழுத்தமும் தீங்கானது அல்ல. ரோலர் கோஸ்டர் சவாரி 'யூஸ்ட்ரெஸ்' (eustress) எனப்படும் நேர்மறையான மன அழுத்தத்துக்கு எடுத்துக்காட்டு என்று நிபுணர்கள் விளக்குகின்றனர்.

இதற்குப் பின்னால் பரிணாம வளர்ச்சி சார்ந்த காரணம் இருக்கலாம் என்று ஆராய்ச்சியாளர் வாக்கர் (Walker) நம்புகிறார். ஆதி மனிதர்கள் வேட்டை விலங்கிடமிருந்து வெற்றிகரமாகத் தப்பியபோது, அதிகமாகச் சுரந்த அட்ரினலின் (adrenaline) ஹார்மோனுடன் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் இணைந்திருக்கும். நவீன வாழ்க்கையில் உண்மையான ஆபத்துகள் குறைவாக இருப்பதால், ரோலர் கோஸ்டர் போன்றவை பாதுகாப்பான மாற்று அனுபவமாகச் செயல்படுகின்றன என்று அவர் கூறுகிறார். ஜி-ஃபோர்ஸ் (G-force) விசையின் மாற்றம், அதீத வேகம், உயரம் போன்ற அம்சங்கள் உணர்வு நிலைகளை மாற்றுவதுடன், அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதைக் கணிக்க முடியாத திருப்பங்கள் சிலிர்ப்பை அதிகரிக்கின்றன.

எல்லோருக்கும் இது மகிழ்ச்சி தருவதில்லை. நம் சமநிலை உணர்வு, கண்கள் பார்ப்பது, உள்காதுகள் உணர்வது, தசைகள் மற்றும் மூட்டுகள் அளிக்கும் தகவல் ஆகிய மூன்றும் பொருந்துவதைப் பொறுத்தது என்று மருத்துவர் பாண்டியா (Pandya) விளக்குகிறார். எடையற்ற நிலையில் இம்மூன்று சமிக்ஞைகளும் முரண்படும்போது மூளை குழப்பமடைந்து குமட்டல் ஏற்படும். ஆளுமையும் பங்கு வகிக்கிறது: அமெரிக்காவின் டெலாவேர் பல்கலைக்கழகப் (University of Delaware) பேராசிரியர் மார்வின் ஸுக்கர்மேனின் (Marvin Zuckerman) 'உணர்வுகளைத் தேடும் அளவுகோல்' (sensation seeking scale) புதிய அனுபவங்களைத் தேடும் நான்கு வகை மனிதர்களை அடையாளம் காட்டுகிறது. சிலர் சாகசங்களை விரும்புவர்; சிலர் உடல் ஆபத்தின்றி நாடகம், வாண வேடிக்கை போன்ற அனுபவங்களால் ஈர்க்கப்படுவர். "சிலிர்ப்பான அனுபவத்தின் தருணத்தைப் போல வேறு எப்போதும் இவ்வளவு உயிர்ப்புடன் உணர்ந்ததில்லை" என்று மக்கள் கூறுவதாக வாக்கர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.