கழிவுக் குறைப்பு இலக்கு: விருப்ப மறுசுழற்சி விதிகள் மட்டும் போதுமா?

ஆஸ்திரேலியக் கழிவுத் துறையிடம் கருவிகள், நிபுணத்துவம், விருப்ப அடிப்படையிலான ஊக்கங்கள் உள்ளன. ஆனால் கட்டாய விதிகள் வலுப்படுத்தப்படாமல் 2030க்குள் தனிநபர் கழிவை 10 சதவீதம் குறைக்கும் தேசிய இலக்கை அடைய முடியுமா என மெல்போர்ன் வருடாந்தக் கழிவுக் கண்காட்சியில் பங்கேற்றோர் கேள்வி எழுப்பினர். அன்றாடக் குப்பைத்தொட்டியின் வடிவமைப்பு முதல், சேகரிக்கப்பட்டதும் மக்கள் நினைப்பதை நிறுத்திவிடும் பொருட்களுக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதுவரை விவாதம் நீண்டது.

மெல்போர்ன் மாநாட்டு மற்றும் கண்காட்சி மையத்தில் கழிவுக் கொள்கை நிபுணர்கள், தொட்டி உற்பத்தியாளர்கள், வகைப்படுத்தும் மென்பொருள் உருவாக்குநர்கள், இயந்திர உற்பத்தியாளர்கள், தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள், அரசுத் துறைகள் கூடின. தங்களைக் கழிவு ஆர்வலர்கள் என விவரித்த டெக்லன், எவான் என்ற 12 வயதுச் சிறுவர்களும் வந்திருந்தனர். கண்காட்சியாளர்களுடன் பேசவும் தொட்டிகள், கழிவை நெருக்கும் பெரிய வாகனங்களைப் பார்க்கவும் நிறுவனச் சின்னமுள்ள மவுஸ் விரிப்பு உள்ளிட்ட விளம்பரப் பொருட்களைச் சேகரிக்கவும் பல ஆண்டுகளாக வருகிறார்கள்.

நிகழ்வே கழிவில்லா முறையைப் பயன்படுத்தியது. எஃகுக் கோப்பைகளில் வழங்கப்பட்ட காப்பியைக் குடித்தவர்கள், சிறிய தொட்டிகளிலிருந்த சேகரிப்புக் குழாய்களில் கோப்பைகளைத் திருப்பிக் கொடுத்தனர். ஊழியர்கள் அவற்றை நாள் முழுவதும் மாற்றி எடுத்துச் சென்றனர். பொருட்களை உடனே எறிவதற்குப் பதிலாகத் திரும்பப் பெற்று மறுபயன்படுத்தும் அமைப்பு எவ்வாறு இருக்கலாம் என்பதை அது சிறிய அளவில் காட்டியது.

மனிதர் உருவாக்கிய பொருட்களின் அளவு

2020இல் பயன்பாட்டிலிருந்த மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட பொருட்களின் மொத்த எடை, பூமியின் உயிருள்ள உயிர்த்திரளின் எடையைத் தாண்டியதாகக் கூறும் கண்டுபிடிப்பு பிரச்சினையின் அளவைக் காட்டுகிறது. கட்டிடங்கள், உட்கட்டமைப்பு, தயாரிப்புகள் ஆகியவற்றைப் பராமரிப்பதா, மறுபயன்படுத்துவதா, மீட்பதா, அகற்றுவதா என்ற முடிவுகளை இறுதியில் சமூகம் எடுக்க வேண்டும். இது எடை பற்றிய அளவீடு; தயாரிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பொருளும் ஏற்கெனவே கழிவாகிவிட்டது என்ற தகவல் அல்ல.

அலெக்சாண்டர் கிளாப்பின் 2025ஆம் ஆண்டு வேஸ்ட் வார்ஸ் நூல், தற்போது வாழும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் ஒரு டன்னைவிடச் சற்றுக் கூடுதலான பிளாஸ்டிக் இருப்பதாக மதிப்பிடுகிறது. அது நிலத்தில் சிதறியும் மண்ணில் புதைந்தும் கடலில் மிதந்தும் உள்ளது. திரண்டுள்ள பிளாஸ்டிக்கின் நீடிப்புத் தன்மையால், அதை உருவாக்கியோ பயன்படுத்தியோ மனிதர்கள் மறைந்த பின்னரும் அதன் விளைவுகள் தொடரலாம்.

நிலையான குடியிருப்பு தொடங்கிய காலத்திலிருந்தே எறியப்பட்ட பொருட்கள் மனித வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்துள்ளன. இன்றைய துருக்கியில் உள்ள சுமார் 9,000 ஆண்டுகள் பழமையான சாத்தல்ஹொயுக், தொடக்ககால நகரக் குடியிருப்பாகவும் கழிவுக் குவிப்பு இடமாகவும் இருந்தது. மனித எச்சங்கள், சாணம், மட்பாண்டங்கள், உருவங்கள், சாம்பல், செதுக்கிய மரம், எரிமலைக் கண்ணாடித் துண்டுகள் உள்ளிட்ட முன்னோர் விட்டுச்சென்ற படிவங்களின் மீது அடுத்த தலைமுறையினர் கட்டியதாக எழுத்தாளரும் கல்வியாளருமான சாரா ஹில் விவரிக்கிறார்.

குறைந்தது 7,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் விடப்பட்ட கழிவுகள், அந்த மக்கள் வீடுகளை எப்படிக் கட்டினர், எப்படி வாழ்ந்தனர், என்ன உடல்நலப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டனர் என்பதை இன்றும் விளக்க உதவுகின்றன. தற்போதைய பெரும் கழிவோட்டமும் உற்பத்தியையும் பொறுப்பையும் சமூகங்கள் எவ்வாறு அமைக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆனால் இப்போது தேவையற்ற பொருட்கள் தொழில்துறை அளவில் நாடுகளைக் கடக்கின்றன.

உலகளாவிய தொழில்; உள்ளூர் விளைவுகள்

கழிவு கையாளுதல் உலகளவில் டிரில்லியன் டொலர் அளவிலான தொழிலாக உள்ளது. செல்வந்த நாடுகள் தேவையற்ற பொருட்களைச் செயலாக்க ஏழை நாடுகளுக்கு அனுப்புகின்றன. ஆஸ்திரேலியா 2024-25இல் 79 மில்லியன் டன் கழிவை உருவாக்கி, ஐந்து மில்லியன் டன்னுக்குச் சற்றுக் குறைவாக ஏற்றுமதி செய்தது. காகிதம், அட்டைக்கு நைஜீரியா; துணி, டயர்களுக்கு மலேசியா; டயர்களுக்கு பனாமா, இந்தியா, சமோவா, இத்தாலி போன்றவை குறிப்பிடப்பட்ட இடங்களாகும்.

கண்காட்சித் தளத்தில் பெரிய இயந்திரங்களும் புதிய பொருட்களும் காட்சியளித்தன; அவற்றுக்குப் பின்னால் கழிவின் பெரும் விளைவுகள் இருந்தன. பளபளக்கும் பெரிய வாகனங்கள், டொரன்டோவில் ரக்கூன் விலங்குகள் தொட்டிகளைத் திறப்பதற்குத் தீர்வு சொன்ன கனடியப் பூட்டு உற்பத்தியாளர்கள், கழிவிலிருந்து கசியும் நீருக்குத் தீர்வு கேட்ட வழங்குநர்கள் இருந்தனர். கழிவு மற்றும் உலோகங்களில் உள்ள அசுத்தங்களைப் பிரிக்கும் தொழில்நுட்பத்தை வழங்கும் ஸ்டைனெர்ட் நிறுவனம் பந்தய உருவகக் கருவி மூலம் பார்வையாளர்களை வரிசையில் நிற்கச் செய்தது.

தொட்டி காலிசெய்யப்பட்ட பிறகு என்ன நடக்கிறது எனக் கேட்க மக்கள் விரும்புவதில்லை என்பது உரையாடல்களிலும் நிகழ்ச்சிகளிலும் மீண்டும் எழுந்த கவலை. கண்காணிப்பு இல்லாமை நேர்மையற்ற செயல்பாட்டாளர்களுக்கும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றத்திற்கும் இடமளிக்கலாம். ஆஸ்திரேலிய தேசியப் பூங்காக்களில் பெருமளவு பழைய டயர்கள் சட்டவிரோதமாகக் கொட்டப்படுவது உதாரணமாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. துறையில் வெளிப்படைத்தன்மை குறையக்கூடும் என்பதால் கூற்றுகளை அப்படியே நம்பக்கூடாது என ஒரு பங்கேற்பாளர் எச்சரித்தார்.

விருப்பப் பங்கேற்பா; கட்டாய இலக்குகளா?

2030 கழிவுக் குறைப்பு இலக்கு பற்றிய கலந்துரையாடலில், கல்வியாளரும் ஒன் பிளானெட் சுற்றுச்சூழல் ஆலோசனை நிறுவனத் தலைமை நிர்வாகியுமான ஹெலன் மில்லிசர் பேசினார். பொறுப்பாகச் செயல்படத் தேர்ந்தெடுக்கும் அமைப்புகளுக்கு மானியம், விருது, ஊக்கங்கள் பல இருந்தாலும் அனைவரும் மேம்பட வேண்டும் எனக் கட்டாயப்படுத்துவது குறைவு என்றார். பார்வையாளர்களிடம் கேள்வி கேட்டபோது ஒருவர் மட்டுமே கையை உயர்த்தினார்.

ஆஸ்திரேலிய படுக்கைப் பொருட்கள் பொறுப்புக் கவுன்சில் தலைமை நிர்வாகி கைலி ராபர்ட்ஸ்-ஃப்ராஸ்ட், ஆஸ்திரேலிய பேக்கேஜிங் உடன்படிக்கை அமைப்பின் இலக்குகள் கட்டாயமாக இருந்தால் அதிகப் பலன் தரலாம் என்றார். மாநிலச் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பை நேரடியாக அணுகுவதற்குப் பதிலாக, அந்த அமைப்பில் விருப்பமாக இணைந்து பொதியிடல் நிலைத்தன்மை குறித்துக் கணக்கிட நிறுவனங்கள் தேர்ந்தெடுக்கலாம். அவரது கவுன்சில் எறியப்பட்ட படுக்கைகளின் எஃகு, நுரை, நார், மரத்தை மீட்கும் முறைகளில் பணியாற்றுகிறது.

அத்தகைய இலக்குகள் கட்டாயமாக இருந்தால் ஆஸ்திரேலியா தனது குறிக்கோளுக்கு மேலும் நெருங்கும் என ராபர்ட்ஸ்-ஃப்ராஸ்ட் கூறினார். பெரிய நாடாளுமன்றப் பெரும்பான்மையும் மக்கள் ஆணையும் கொண்ட அரசுக்கு நடவடிக்கை எடுக்க வாய்ப்பிருப்பதை நையாண்டியுடன் சுட்டினார். விருப்ப முறையைக் கட்டாயமாக்க வேண்டுமா என்பதில் பொதியிடல் அமைப்பின் பிரதிநிதிகள் உறுதியான நிலைப்பாட்டைத் தெரிவிக்கவில்லை.

பொதுமக்களின் கவனமும் அரசியல் ஊக்கங்களும் கொள்கைக் கேள்வியின் மையமாக மீண்டும் வந்தன. அன்றாடப் பார்வையிலிருந்து மறைந்த பிரச்சினைகள், மென்மையான பிளாஸ்டிக் சேகரிப்பு ரெட்சைக்கிள் திட்டம் சரிந்தது போன்ற தோல்வி வெளிக்காட்டும்வரை மாற்றத்திற்கான அழுத்தத்தை உருவாக்க முடியாமல் போகலாம். முன்னேற்றத் தடைகள் பற்றிய விவாதத்தில் ஒரு பார்வையாளர் தேர்தலுக்கு முந்தைய அரசியல் சுழற்சியைக் குறிப்பிட்டார். புதுமையான தொட்டிகள் குறைவாக இருப்பதைவிட, தொழில்நுட்பத் திறனை நீடித்த விதிகளாகவும் பொதுப் பொறுப்பாகவும் மாற்றுவது கடினம் என்பதே கண்காட்சி விவாதம் காட்டியது.